ah şu düşünceler

Geçen gün kendimi, bir kontesle karşılıklı oturmuş kahve içerken buldum. 80’lerindeki Kontes Galapagos Adaları’ndaki anılarını anlatırken kardeşi kahveleri fincanlara koyuyordu; ben de içinde bulunduğum duruma şaşmış, gördüklerimi içime sindirmeye çalışıyordum. Bir an, rüya ile gerçek arasında gidip geldim. Ne de olsa 1500’lerden kalma bir sarayda, sarayın sahibi Kontes’le karşılıklı oturmak, insana her gün nasip olmuyordu. … Devamını oku

Anlaşamıyoruz, daha doğrusu derdimi anlatamıyorum. Onun iddiası benim isteklerimi, tercihlerimi, yaşam tarzımı bildiği üzerine; benim isyanımsa, “Hayır, sevgili yapay, haksızlık etmeye çok meyilli, sanal dünya! Beni anlayamamışsın!” noktasında. Ursula K. le Guin’in ölüm haberini aldığım gündü. NY Times’da yazar hakkında çıkan bir yazıyı okuyordum. Okudukça yazıların arasına reklam girmeye başladı, bir süre sonra reklamlardan makaleyi … Devamını oku

Bu sabah pencereyi açtım. İçeri tertemiz bir 2018 girdi. Birleşiminde dağ havası vardı, ferahtı ama parçalı bulutlu çapkın bir bakışı vardı. İçimden, “Acaba yağmura mı dönecek?” diye düşündüm; o ise gizemli ve derin bakıyordu. Sonunda saçımı uçuşturan bir rüzgarla, “Ben beyaz bir sayfayım,” dedi, “beni karalamak ya da desenlerle donatmak sizin elinizde.” Çok açık konuşuyordu, … Devamını oku

Son zamanlarda, “Ya İngilizce ya İtalyanca yaz artık. Biz de gönül rahatlığıyla yazdıklarını okuyalım!” laflarını daha sık duymaya başlayınca ve bir iki de yabancı dilde kurgu edebiyat yazma denemesi yapınca daha iyi anladım: insanın günlük konuşma dili İtalyanca, okuma dili İngilizce olsa da yazım dilinde kendini en rahat hissettiği yine de büyüdüğü, yetiştiği ana dili. … Devamını oku

Hava hala karanlık. Doğa yeni uyanıyor. Önümde uzanan okyanus boyutundan beklenmeyen bir zarafetle her bir dalgada gelgitin gücüyle ağır ağır geri çekilirken, yamacın kenarındaki ahşap banka oturuyorum. Arkamda koruluk, tepeler, tepelerden gelen inek çanları, uzaktan duyulan bir tren… Havanın yavaş yavaş aydınlanışıyla gözlerime ışık doluyor, renkler gökyüzünde ve bulutlardaki kıvrımlarda uçuşarak beliriyor. Elim boynumdaki fotoğraf … Devamını oku

Yeni diş doktorum dişlerimi incelerken başıma gelecekleri aşağı yukarı tahmin ediyorum ama kondurmak istemiyorum. Zaten doktora gitmeye karar vermek yeterince zor, bir de doktorun dişlerimi inceleme süresi uzadıkça rahat görüntülü rahatsız koltukta yumruklarımı giderek daha da sıkıyorum. Dişçi koltuğu insanın bir nevi ata dönüştüğünü, sonraki aşamada toynaklarına bakılacağını hissettiği sınanma merkezi. O sınanma anında kafada … Devamını oku

Ben küçükken babaannem, “İnşallah benim yaşıma gelesin!” derdi. Çocuk aklımla sinirlenir, “Ben senin gibi yaşlanmayacağım!” derdim, o da basardı kahkahayı. Çocuklar için yaşlanma kavramını anlamak zordur, onlar için bir tek büyümek vardır, büyüyünce yapılacaklar vardır, gelecekteki imkanlar vardır. Yaşlılık çok uzaktır. Zaman geçip yeni yaşları tecrübe ettikçe yaşlanmanın sadece çocuklar için değil büyükler için de … Devamını oku

Geçen gün elimdeki kitapta yazan bir cümleyi, yazarın anlatım derinliğini daha iyi anlamak istediğim için dönüp ikinci kere okurken aklıma geldi. Hala var mıdır bilmem… Benim ilkokul yıllarımda Hızlı Okuma Yarışması yapılırdı. Öğrenciler tek tek öğretmenin yanına gelir, öğretmen çocuğun ilk kelimesiyle kronometreyi başlatır, çocuk vızır vızır sesler çıkartarak fısıltıyla ama öğretmenin anlayacağı şekilde cümleleri … Devamını oku

Koşuşturan insanlar görüyorsun. İş, yaşam zorunlulukları veya hayatın tadını çıkartacak uğraşlar için değil, kendinden ve sorunlarından kaçmak için koşturan insanlar. Sanki hayatın öncesi ve sonrası yokmuş gibi çoğu zaman amaçsızca, belirsiz bir noktadan diğerine koşuşturup duran insanlar. Maratonlarına ne zaman başladıklarını bilmeyen, kendilerine bir tempo bellemiş, bir ayağı yere bastığı anda diğeri kalkan insanlar. “Hiç … Devamını oku